۱۳۸۸ مهر ۱۷, جمعه

درد

درانتهاي وجودم
با قلمي رنكي
شكلي كشيده زندكي
كه با هر تلنكري
ظاهر مي شود
بي كم و كاستي
بي هيج ترحمي
جهره ي اشنايي قديمي

دردي كه با من است
تا انتها

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر